Implant Supported Denture
دندان مصنوعی با پایه ایمپلنت چیست؟

دندان مصنوعی با پایه ایمپلنت نوعی اوردنچر (overdenture ) است که بر روی ایمپلنت قرار گرفته و توسط ایمپلنت در جای خود محکم نگه داشته و پشتیبانی میشود. دندان مصنوعی معمولی روی لثه قرار میگیرد و هیچ پشتیبانی ندارد به همین علت دائما در جای خود میلغزد یا لق میشود.

دندان مصنوعی کامل با پشتیبانی ایمپلنت زمانی استفاده میشود که دندانی برای پشتیبانی در فک وجود ندارد اما استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت وجود دارد. پروتز مصنوعی بر پایه ایمپلنت ضمایم مخصوصی دارد که کمک میکند دندان روی ایمپلنت متصل شود.

معمولا این روش در فک پایین استفاده میشود چون دندان مصنوعی معمولی در فک پایین ثبات کمتری دارد. دندان مصنوعی معمولی که متناسب با فک بالا ساخته میشود، بدون پشتیبانی کاملا ثابت می ماند و نیازی به پشتیبانی ایمپلنت ندارد. با این حال میتوانید در فک بالا نیز از این روش استفاده کنید.

درست همانند پروتز مصنوعی معمولی، برای تمیز کردن پروتزهای با پایه ایمپلنت و لثه اطراف آن هر روز باید آن را از دهان در بیاورید و از خوابیدن با دندان مصنوعی پرهیز کنید. برخی افراد ترجیح میدهند از بریج و روکش ثابت استفاده کنند تا نیازی به در آوردن آن نباشد. در این صورت باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا وضعیت دهان شما را بررسی کند و گزینه های موجود را با شما مطرح نماید.

انواع دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت

iron implantدندان مصنوعی میله ای: یک میله فلزی باریکی که از انحنای فک پیروی میکند، به دو تا پنج ایمپلنتی که در فک شما نصب شده اند، متصل میشود. گیره یا انواع دیگر ضمایم با این میله، دندان مصنوعی و یا هر دو مطابقت دارند. دندان مصنوعی روی میله قرار گرفته و توسط ضمایم محکم در جای خود ثابت میشود.

ball implant

دندان مصنوعی توپی: هر ایمپلنت که در استخوان فک دریل شده، یک ضمیمه فلزی در روی خود دارد که بر ضمیمه دندان مصنوعی منطبق است. در بیشتر موارد ضمایم روی ایمپلنت برجسته و توپی شکل هستند (نری) و در حفره دندان مصنوعی (مادگی) قرار میگیرند (شکل بالا). در برخی موارد دندان مصنوعی ضمیمه نری را نگه داشته و ایمپلنت حفره مادگی را در خود دارد.

در هر دو حالت توپی و میله ای، قاعده پروتز مصنوعی از آکریلیک ساخته شده که شکلی مشابه لثه دارد. دندانهای پورسلین یا آکریلیک که مشابه دندان طبیعی هستند بر روی قاعده لثه ای قرار میگیرند. هر دو نوع دندان مصنوعی توپی و میله ای باید حداقل به دو ایمپلنت متصل شوند.

محل کاشت ایمپلنت

معمولا ایمپلنتها را در جلوی دهان جایگذاری میکنند چون معمولا این بخش از دهان استخوان بیشتر و بهتری دارد. حتی در شرایطی که دندانهای جلویی مدتی است که افتاده یا کشیده شده اند، باز این امر ممکن است صادق باشد. هنگامی که دندانهایتان را از دست میدهید، استخوان آن ناحیه تحلیل میرود. علاوه بر این جلوی دهان عصبهای زیاد یا ساختارهای دیگری ندارد که در کاشت ایمپلنت اختلال ایجاد کند.

زمان بندی تکمیل کاشت ایمپلنت به فاکتورهای زیادی بستگی دارد. کوتاهترین زمان حدود 5 ماه در فک پایین و هفت ماه در فک بالا است. با این حال ممکن است این فرایند یک یا چند سال طول بکشد به خصوص در شرایطی که نیاز به پیوند استخوان یا عملهای مقدماتی دیگر داشته باشید.

معمولا دو جراحی برای این کار لازم است. اولین جراحی برای جایگذاری ایمپلنت در فک (در زیر لثه) انجام میوشد و دومین جراحی برای باز کردن لثه روی ایمپلنت صورت میگیرد که معمولا سه تا شش ماه پس از عمل اول زمان بندی میشود.

گاهی کاشت یک مرحله ای ایمپلنت ممکن است انجام شود. در این روش دندانپزشک ایمپلنت را در فک نصب کرده و میله پشتیبانی کننده را نیز در همین مرحله به آن متصل میکند. میزان موفقیت این عمل بالاست.

اقدامات پیش از جراحی ایمپلنت

پیش از این که هر درمانی انجام شود باید متخصص شمار ا معاینه کند و سابقه پزشکی و دندانپزشکی شما را بداند. تصویر پرتوی ایکس و قالبی از دهان و لثه های شما تهیه میشود. در برخی موارد ممکن است دندانپزشک اسکن توموگرافی کامپیوتری یا همان سی تی اسکن نیز از دهان شما بگیرد. این تصویر محل دقیق قرار گیری سینوسها (در بالای دندانهای بالایی) و عصبها را نشان میدهد و به دندانپزشک کمک میکند بدون صدمه زدن به آنها ایمپلنت را کار بگذارد. سی تی اسکن برای مشاهده مقدار استخوان موجود در فک و تعیین بهترین محل برای کاشت ایمپلنت نیز مفید است.

اگر پیش از این پروتز مصنوعی کامل نداشته اید، دندانپزشک برایتان تهیه میکند که البته موقتی است و تا زمانی که پروتز مصنوعی بر پایه ایمپلنت آماده و جایگذاری شود، استفاده میشود. حدود چهار جلسه مراجعه به مطب با فواصل چند هفته ای ممکن است لازم باشد. با کمک دندان مصنوعی موقتی دندانپزشک میتواند موقعیت ایده آل دندانها در پروتز مصنوعی دائمی را مشخص کند. همچنین دندان مصنوعی موقتی به عنوان ذخیره برای شرایطی که اتفاقی برای دندان مصنوعی اصلی می افتد، استفاده میشود. همچنین برای کاهش هزینه ها میتوان ضمایم لازم را به دندان مصنوعی موقتی متصل کرد و از آن به عنوان پروتز نهایی استفاده کرد.

هنگامی که کار با دندان مصنوعی تمام شد، دندانپزشک یک نسخه از آن تهیه میکند تا به عنوان راهنما برای قرار گیری ایمپلنت در موقعیت مناسب از آن استفاده کند. سوراخها در نسخه کپی دریل میشوند تا جراح بتواند مشخص کند ایمپلنتها در کجا باید قرار بگیرند.

جراحی اول

در صورتی که نیازی به ساخت دندان مصنوعی نباشد 1 ماه

در صورتی که باید دندان مصنوعی ساخته شود 2 ماه

در اولین جراحی ایمپلنت کاشته میشود. پس از این جراحی نباید بر ایمپلنت فشار وارد کنید. ممکن است دندان مصنوعی موقتی برایتان ساخته شود تا فشار مستقیم بر نواحی دیگر دهان وارد شود نه روی ایمپلنت. همچنین ممکن است یک لایه پوشاننده (ریلاین) نرم بر روی لثه ها استفاده شود تا به کاهش فشار بر لثه ها کمک شود.

پس از اولین جراحی، اگر ایمپلنت در فک پایین قرار دارد دندانپزشک سه تا چهار ماه منتظر می ماند و در صورتی که در فک بالا باشد 5 تا 6 ماه صبر میکند و سپس برای جراحی دوم نوبت میزند. در این زمان استخوان و ایمپلنت یکپارچه شده اند.

جراحی دوم

در صورت عدم نیاز به ساخت دندان منصوعی 4 تا 5 ماه

در صورت نیاز به ساخت دندان مصنوعی 5 تا 6 ماه

هنگامی که ایمپلنت با استخوان فک جوش خورد، جراحی دوم صورت میگیرد. دندانپزشک بر اساس تصویر پرتوی ایکس مشخص میکند ایمپلنت آماده مرحله دوم است یا خیر. این جراحی ساده تر از جراحی مرحله اول است. برش کوچکی روی لثه ایجاد میشود تا دندانپزشک به ایمپلنت دسترسی پیدا کند. هیلینگ کپ روی ایمپلنت متصل میشود تا بافت لثه به صورت درست التیام پیدا کنند. پس از 10 تا 14 روز دندان مصنوعی موقتی دوباره تنظیم میشود.

حدود دو هفته پس از جراحی، هیلینگ کپ با اباتمنت معمولی جایگزین میشود. لثه در این زمان به اندازه کافی التیام یافته و میتوان از لثه و اباتمنت قالب گرفت و از روی آن مدلی از فک و اباتمنت تهیه کرد. این مدل برای ساخت چهارچوب دندان مصنوعی استفاده میشود.

کاشت دندان مصنوعی

در صورت عدم نیاز به ساخت دندان مصنوعی 5 تا 6 ماه

در صورت نیاز به ساخت دندان مصنوعی 6 تا 7 ماه

در این مرحله میله فلزی روی اباتمنتها قرار میگیرد.

همین که چهارچوب دندان مصنوعی و میله فلزی با یکدیگر به درستی مطابقت داده شدند، دندانها موقتا روی چهارچوب در موم قرار میگیرند. سپس کل دندان مصنوعی در دهان امتحان میشود. اگر همه چیز خوب باشد دندانهای مصنوعی بر روی چهارچوب به صورت دائمی متصل میشوند. ضمایم توپی یا میله ای نیز در این مرحله متصل میشوند. یک جلسه دیگر باید به مطب دندانپزشک خود مراجعه کنید تا جایگذاری پروتز کامل شود. هنگامی که دندان مصنوعی در جای خود قرار گرفت، به میله فلزی گیره شده یا در ضمایم توپی جای میگیرد. اگر میخواهید از دندان مصنوعی موقتی خود به عنوان پروتز دائمی استفاده کنید باید ضمایم توپی یا میله ای به آن متصل شود.

مراقبت از دندان مصنوعی با پایه ایمپلنت

باید شبها برای تمیز کردن دندانها، دندان مصنوعی را از دهان در بیاورید. باید به دقت اطراف ضمایم را تمیز کنید. همه بخشهای پروتز جدید باید توسط دندانپزشک تست شوند تا از محکم بودن آنها اطمینان حاصل شود. حتی اگر دندان ثابت و محکم باشد باز ممکن است هنگام جویدن کمی بلغزد. این حرکت جزئی دندان میتواند باعث سایش آن به لثه ها شود که درد ایجاد مینماید. دندانپزشک پس از کاشت دندان مصنوعی تان، لثه ها را بررسی میکند و نحوه تماس دندانهای بالا و پایین (بایت) را ارزیابی میکند.

گیره یا ضمایم دیگر در دندان مصنوعی میله ای معمولا باید هر 6 تا 12 ماه یکبار تعویض شوند. این اجزاء از مواد پلاستیکی (نایلون) ساخته میشوند و پس از مدتی استفاده مداوم مستهلک میگردند.

عوارض دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت

علاوه بر خطرات جراحی ایمپلنت، دندان مصنوعی میله ای عوارض دیگری نیز ممکن است به دنبال داشته باشد. دندان مصنوعی میله ای برای ضمایم مخصوص خود نیاز به فضایی در چهارچوب پروتز دارد. به همین علت گاهی دندانها ممکن است از قاعده پروتز شل شوند. این مشکل را به راحتی میتوان بر طرف کرد.

همچنین هنگامی که میله به ایمپلنت متصل میشود، باید به صورت همتراز بر روی همه ایمپلنتها قرار بگیرد. اگر چنین نشود فشار زیادی بر میله وارد شده و ممکن است پیچ آن شل شود. اگر دندان قروچه دارید یا دندانهایتان را به هم میفشارید، احتمال شکستن پروتز یا لق شدن ایمپلنت افزایش می یابد.

فواید دندان مصنوعی با پشتیبانی ایمپلنت

با کمک این روش دندانها خیلی با ثبات تر از حالت معمول هستند. صحبت کردن آسانتر بوده و فرد دیگر نگران شل شدن یا در آمدن دندان مصنوعی خود نیست. معمولا غذاهایی را که پیش از این فرد نمیتوانست بخورد، با دندان مصنوعی با پشتیبانی ایمپلنت میتواند بخورد. با این حال باید از مصرف غذاهای سفت و چسبنده پرهیز شود چون ممکن است به پروتز آسیب برساند.

اگر از این روش در فک بالا استفاده میکنید، ممکن است کمتر از دندان مصنوعی معمولی سقف دهانتان را بپوشاند. علت این است که ایمپلنت آن را در جای خود سفت نگه داشته است و نیازی به نیروی مکش بین سقف دهان و پروتز برای نگه داشتن آن نیست.

 

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 100% (1 Vote)

ویدیو های تازه

bekhane besharat laminait
151

پیشنهاد ویژه برای مطالعه

آلوئولار

آلوئولار

Alveolar بخشی از فک که ریشه دندان ها در آن است زائده آلوئولار (alveolar bone) نامیده می شود. (متعلق...
ارتودنسی

ارتودنسی

مرتب کردن یا ردیف کردن دندان ها، بیشتر افراد فکر می کنند ارتودنسی فقط به خاطر زیبایی انجام می شود، در حالی که این درمان برای سلامتی دهان ضروری می باشد.

ایمپلنت

ایمپلنت دندانی

دندان هایی شبیه دندان های واقعی و طبیعی خود داشته باشید، ایمپلنت ها راه حل ساده تری ارائه میدهند، کاشت دندان روشی جدید برای جایگزین کردن دندان های از دست رفته

تشخیص

تشخیص

پیشگیری قبل از هرگونه پوسیدگی یا تشخیص مشکلات دهان و دندان، مراجعه منظم به کلینیک دندانپزشکی رویال با برنامه ریزی منظم، متخصصین در کنار شما هستند

ترمیمی و زیبایی

دندانپزشکی زیبایی

تشخیص و درمان ضایعات و پوسیدگی سطوح دندانی اصلاح شکل و رنگ دندانهای جلو و ترمیم شکستگی و بستن فضای بین دندانی، اصلاح طرح لبخند، روکش دندان

معجزه ارتودنسی

امروزه با ارتودنسی زیبایی دندان و ردیف بودن آن تنها به سینما و ستاره ها ختم نمیشود و انحصاری نیست!

به طور کلی درمان های ارتودنسی به دو روش درمان با کمک دستگاه هایی ثابت و متحرک تقسیم میشوند. انواع مختلف درمان های ارتودنسی، بسته به اختلالات دقیق دندان یا فک فرد وجود دارد.

نمونه عکس های قبل و بعد ارتودنسی به شما کمک می کند نه تنها نوع درمان مناسب ارتودنسی خود را پیدا کنید بلکه متوجه خواهید شد در انتها نتیجه رضایت بخشی از درمان ارتودنسی در بر خواهید داشت.

عکس های قبل و بعد از درمان ارتودنسی
قبل از ارتودنسیبعد از ارتودنسی